Nowe miejsce na klubowej mapie Katowic, Garage Club, mam wrażenie, snobuje się na lokal dla studenckiej inteligencji, najlepiej ubranej w czarne golfy i górskie buty. Dotychczasowy repertuar (Katarzyna Groniec, Marysia Sadowska, w planach Soyka) fana muzyki indie nie nastawia do tego miejsca specjalnie entuzjastycznie, jednak nazwisko Gabriela Kulka zrobiło swoje. Mimo niezbyt szczęśliwie dobranego terminu (czwartkowy wieczór), klub był pełny. Lokal składa się z trzech sal, z czego tylko jedna nadaje się do w miarę komfortowego odbioru muzyki. Koncert był nagłośniony nie najlepiej (za cicho!), w dodatku gitarzysta był kompletnie niesłyszalny – trochę mu współczuję, bo gimnastykował się i ciął solówki zawzięcie, a wyglądał jak mim.Gabriela wystąpiła z trzyosobowym zespołem. Większość utworów została nieznacznie przearanżowana, tak aby wszyscy członkowie zespołu mieli jakieś zajęcie i mogli pokazać swoje umiejętności. Całość brzmiała dość surowo i energetycznie, co mogło się podobać i się podobało. Aż żal, że klubowy wystrój wymuszał na publice pozycję siedzącą. Zaczęli od Pilota i Za królestwo i pół. Pięknie było, czar powoli ogarniał również sceptyków, którzy marudzili, że „wolą oryginał” (czytaj Tori Amos). Przez chwilę było smoothjazzowo (Love Me), a zaraz potem wręcz tanecznie za sprawą motorycznie podanego Spitting Image. Brawa dla sekcji, która dała tej kompozycji dancepunkowego kopniaka. Koncert zdominowały piosenki z płyty Out. Wzruszenie ściskało mi gardło podczas In The Lens i przesłodkiego Shark. Na bis niespełna godzinnego spektaklu wykonali Death Won’t Save The Day – hałaśliwie i bezkompromisowo. Nie było coverów – szkoda, bo śliniłem się na London Calling albo 2 Minutes To Mindnight. Głos Gabrieli i jej gra na Rolandzie (na fortepian czy choćby pianino nie było na mikroscence miejsca) zdominowały przestrzeń powietrzną. Widać było, że śpiewanie na żywo to jest to, co lubi najbardziej. Teraz pora na większą scenę. Off Festival? Panie Rojek, jest pan tam? [m]
Czyżby początek nowego cyklu - relacji z koncertów? ;>
OdpowiedzUsuńjeśli tylko będę na jakimś koncercie (a rzadko się to zdarza jakoś), na pewno napiszę relację. a gdyby ktoś z szanownych dear readers miał ochotę popełnić relacyjkę - niech pisze maila!
OdpowiedzUsuń