Tego koncertu miało nie być. Zespół miał wystąpić jedynie na scenie Radia Rzeszów, jednak duże zainteresowanie sprawiło, że na szybko zorganizowano dodatkowy gig w młodym, lecz zdobywającym coraz większą polarność klubie Od Zmierzchu Do Świtu. O występie dowiedziałem się kilka godzin wcześniej i prosto z pracy, lekko spóźniony dotarłem na miejsce. Zastałem zatłoczony klub i towarzyszącą temu duchotę. Zespół zaczął już grać. Wówczas nie znałem jeszcze promowanego debiutu Urban Fable i założę się, że większość przybyłych również. Muzyków stłamszono na niewielkim podeście w rogu salki. Basista niemal cały występ przesiedział na krześle, gitarzyści również starali się ograniczać ruchy, by nie uszkodzić kolegów. W centralnym punkcie Ula Wójcik. Niewielka, drobniutka istota śpiewająca często z zamkniętymi oczami...
Z perspektywy czasu, znając już debiutanckie wydawnictwo, oświadczam, że był to nieudany koncert. Pierwsza sprawa - nagłośnienie. Nie było słychać wokalu, czasami o tym, że dziewczyna śpiewa można było przekonać się jedynie z ruchu ust. Niestety, nie uświadczyłem eterycznych wokaliz znanych z płyty. Ula mogła pokazać swoje możliwości jedynie w spokojniejszych fragmentach lub tych przesadnie siłowych. Druga sprawa - oświetlenie. Na filmiku widać wściekłe pomarańczowe ściany. Dodatkowo cały czas na scenę były skierowane oślepiające, nieruchome reflektory, które obdzierały muzykę z wszelkiej intymności. Jedynym urozmaiceniem był blask fleszy aparatów fotograficznych. Po trzecie ograniczone instrumentarium. Brak skrzypiec zrobił swoje. Pan od klawiszy stał cały czas w cieniu. Zarówno w sensie fizycznym, jak i muzycznym. Brakło trip-hopowej elektroniki, tej całej industrialnej otoczki. Klawisze służyły jedynie do wypełniania luk. Ze wszystkich smaczków zostały jedynie nawalające gitary. A to za mało. Wielominutowe kompozycje nużyły, jedyne emocje był wtedy, gdy faktycznie chłopaki przyłożyli ze zdwojoną mocą. W spokojniejszych fragmentach nie dawali rady przykuć uwagi. Jedynym urozmaiceniem był długowłosy gitarzysta rzucający co jakiś czas w stronę publiki mroczne spojrzenia pełne zua
Aby muzyka z debiutanckiego krążka zabrzmiała z pełną mocą, muzycy ze Spiral muszą mieć więcej przestrzeni i władować pieniądze w odpowiednią odprawę sceniczną. Trzeba też koniecznie zatrudnić dobrego akustyka. Wiem, w polskich realiach debiutantom bez kontraktu z dużą firmą fonograficzną jest cholernie ciężko się wybić i pozwolić na większy rozmach. Pozostaje wierzyć, że dobre przyjęcie Urban Fable pozwoli zespołowi na realizację kilku odważniejszych pomysłów. Liczę na Japończyków. Również tam Miejska legenda jest dostępna w sprzedaży detalicznej. [avatar]
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Julia Marcell w niedawno opublikowanym wywiadzie wyznała, że proces powstawania jej najnowszej płyty polegał nie tyle na dodawaniu smaczków...
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie ...
-
WAFP! z dumą przedstawia: 01. Girls Overcome By Satan : Girl Overcome By Satan/ We Love Hair Police Since We Were Six EP - więcej 02. D...
-
Kiedy czytam niektóre komentarze dotyczace drugiej płyty Marii Peszek, mózg mi się lasuje, a resztki włosów na głowie stają dęba. Część nasz...
-
Ledwo skończył się tegoroczny, a my już myślimy o następnym. Pomarzyć zawsze można, dlatego wspólnie stwórzmy listę wykonawców, których chci...
-
Miałem okazję uczestniczyć w koncercie NAO w Sopocie podczas ich występu obok Tides From Nebula. Nie zachwyciłem się. Niknący i niezrozumia...
-
Czasem trafiasz na muzykę, która bez ostrzeżenia wali cię prosto w splot słoneczny. I widzisz Wielki Wóz, i Mały Wóz, i inne gwiazdozbiory....
-
Ten zespół obserwuję już od pewnego czasu, od dość dawna przymierzając się do napisania o nim kilku zdań. Niedawno pojawiły się na majspejsi...
-
To nie jest płyta przełomowa. Więcej, operuje w raczej dobrze znanych nam klimatach brzmieniowych. Ale co mnie to obchodzi – tego chce się ...
-
Podobno rezygnują z nagrywania płyt pod szyldem Cool Kids Of Death. Dobrze, że żegnają się z fanami tak udanym albumem. Mają chłopaki jaja....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz