Kolejna EP-ka Lemana to czteroutworowe wydawnictwo, na którym poza standardowym instrumentem, jakim dla Marcina jest gitara, pojawia się również coś zupełnie nowego – wiolonczela, na której zagrała Marta Sawicka.
Dzięki temu instrumentowi piosenki śląskiego singer/songwritera stają się jeszcze bardziej melancholijne. Tęskne, długie dźwięki wiolonczeli świetnie wpisują się w raczej mało optymistyczne, melodycznie, jak i tekstowo, kawałki. Bardzo zgrabnie brzmi już pierwsze na EP-ce I Want You Here. Głos Marcina, pełniąca rolę rytmiczną gitara i brzmiąca wyraźnie wiolonczela zlewają się w pełną zamyślenia, ale i emocji balladę.
My Soul jest utrzymane w podobnej konwencji. Kojarzy mi się z nastającą właśnie jesienią, a tekst jawnie wskazuje, że to – jak zwykle u Lemana – przemyślenia o przemijającej miłości. Nie inaczej zresztą jest w kolejnych dwóch utworach. Fate Comes Against nie powstydziłby się choćby Bon Iver. I znów świetnie brzmi tu wiolonczela, grana legato zachwyca zwłaszcza w wyższych tonach. Wydaje się, że sięgnięcie po ten instrument było naprawdę dobrym pomysłem. A Untie Me to opowieść o uczuciu, które zniewala na tyle, że aż chce się od niego uwolnić. Niskie dźwięki wiolonczeli podkreślają mroczny nastrój piosenki, która w finale zmienia się wręcz w błaganie (świetny, sugestywny wokal!), by na końcu uspokoić się i zakończyć wiolonczelą grającą solo.
Kiedyś któryś z moich znajomych określił Lemana, jako takiego „typowego Irlandczyka w pubie na Wyspach”. Przychodzisz tam, żeby pomedytować, wypić samotnie parę piw, a na gitarze gra facet, który tylko podkreśla parszywą pogodę za oknem i twój niezbyt optymistyczny nastrój. Tylko że smucić też trzeba umieć – a Lemanowi po raz kolejny to się udaje. To co, kiedy wreszcie „pełnowymiarowa płyta”? [jaszko]
EP-ka do pobrania ze strony: http://www.lemanacoustic.pl/
Przeczytaj też: Whispers Of Loneliness EP, Sounds Of The Past EP
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz