Obserwator: Sorja Morja

„Najbardziej wstrząsający fragment polskojęzycznej muzyki, na jaki trafiłem od dawien dawna”. Tako rzecze Borys Dejnarowicz. Może jeszcze wstrzymamy się z nominacją do dziesiątki najlepszych songwriterów dekady 2010-2019, niemniej jednak poznańsko-wrocławski duet jest poważnym kandydatem do wygrania rankingu Best New Polish Music 2013.

Szymon Lechowicz (aka Damiano CZ) oraz Ewa swoje dwie pierwsze nieśmiałe piosenki pokazali światu równo rok temu. Z małą pomocą Michała Kupicza zaprezentowali urokliwy, bezpretensjonalny pop, mocno zakorzeniony w polskim synth-popie z lat 70. i 80. ubiegłego wieku*. Wynikającą z ograniczeń instrumentalno-budżetowych programową płaskość zamieniono w ożywczy przegląd po porcysowym polskim topie wszechczasów. Sposób śpiewu Szymona nieco przypomina Jacka Szabrańskiego z Nerwowych Wakacji; Ewa z ujmującą naturalnością mogłaby się odnaleźć w każdej dekadzie. Linie melodyczne charakteryzują się podobnym feelingiem co w klasycznych kompozycjach Ewy Bem czy Krystyny Prońko. Nie, nie mówię, że stawiam Ewę na równi z obiema paniami - po prostu bez trudu przychodzi mi wyobrażenie, jak wspomniane piosenkarki odnajdują się w Tajemniczym ogrodzie. A gdyby odrobinę zwolnić tempo Nie myśl o niczym, otrzymalibyśmy song pasujący do repertuaru Andrzeja Zauchy.


Tak było rok temu. Dwie nowe, świeże piosenki przynoszą zmiany i świadczą o sukcesywnym rozwoju. Zarówno Nowy utwór, jak i Stany powoli wędrują w kierunku muzyki tanecznej, o współczesnym alternatywno-budżetowym sznycie. Nowy utwór nie dość, że przynosi bardziej zapamiętywalną melodię, to jeszcze stanowi zdecydowany krok w przód ku gęstszej aranżacyjnej fakturze – jest tu więcej przestrzeni, ciekawie uplecionych chórków i intrygujących klawiszy. Zwrot ku nowocześniejszej elektronice służy także Stanom. Dość banalnej melodii (i banalnie zaśpiewanej, ale w tym przypadku to zaleta) towarzyszą arcyciekawe rezonujące uderzenia w komputerowe bańki z mlekiem.


No i teksty. O niczym. Ale dalekie od banału. Pełne poetyckich, ale prostych skojarzeń, którymi karmi nas codzienność. Są takie... ejtisowe. Nawet nie chodzi o umiejętnie wtrącane tytuły dawnych hitów (Małe tęsknoty czy ..argh... Budzikom śmierć). Dziś mało kto śpiewa o tajemniczych ogrodach i przestawianiu mebli, to „obciachowe”. W wykonaniu Sorji Morji wcale takie nie są. Dlatego „obmyślanie nowego planu” wydaje się bardziej naturalne niż współczesna „rozkminka”. Choć jest jeden moment, w którym sielankowy przekaz wychodzi poza kanon. To refren Stanów. Gwarantuję, że to jest moment, który po pierwszym przesłuchaniu zostanie wam mocno w pamięć.

Fajni są.[avatar]

Strona zespołu: https://www.facebook.com/SorjaMorja

*W celu przygotowania teoretycznego do obcowania z muzyką dzisiejszych bohaterów, zachęcamy do zapoznania się z naszym przeglądem XXI wiek – polski synth pop lat 80.