Defying: Portraits EP (wyd. własne, 2012)

Poczucie deja vu nie przeszkadza, by zagłębić się w proponowanych przez olsztyński zespół progresywnych dźwiękach.

Obok post-rockowego Tides From Nebula, progresywnego Riverside, czy rosnącego w siłę warszawskiego Thesis, trudno chyba wyobrazić sobie kolejną polską grupę, która będzie w stanie tworzyć utwory tak niepokorne, melancholijne, a przy tym niezwykłe, nawet jeśli sięga po ograne konstrukcje i patenty. Już otwierający płytkę numer tytułowy ma w sobie coś, co sprawia, że po plecach przepływają ciary. Ostrzejsze fragmenty mieszają się w nim wolniejszymi, pełnymi niepokojącego klimatu, a wokal Marcina Bielskiego przywodzi skojarzenia z Mattem Barlowem z Iced Earth, Mariuszem Dudą z Riverside, a miejscami nawet z Peterem Steelem z Type-O-Negative.

Jeszcze mocniej wypada utwór na pozycji trzeciej, Mismatch, który niespodziewanie zaczyna pachnieć Toolową stylistyką, tym rodzajem muzycznej grozy, która sprawia, że włos staje dęba, a oczy widzą przedziwne dysfunkcyjne postacie. Nieśpieszna konstrukcja całości zdaje się to wrażenie potęgować. Finałowy Perdition to zdecydowanie najlepszy utwór na tej płycie; szkoda tylko, że tak nijako, zupełnie bez polotu się kończy. Wyraźnie jednak słychać w nim pomysł olsztyńskiej grupy na siebie; jest w nim ten element, który wyróżnia ją spośród innych naszych zespołów grających progresywnie, zauważonych w kraju i za granicą.

Nie ma tu przesadzonej pompatyczności czy nachalnego epatowania wirtuozerstwem, zdecydowanie bardziej stawia się na klimat i próbę wniknięcia w ciemne zakamarki ludzkiej duszy. Jednocześnie album wymyka się też jednoznacznym skojarzeniom, bo choć są one obecne, nie determinują ostatecznie ścieżki, jaką muzycy pójdą na kolejnych płytach. Sądzę, że po wydaniu dwóch interesujących demówek, nie tylko pod względem zaproponowanej muzyki, ale również w interesujący sposób zrealizowanych brzmieniowo, przyszedł czas na dłuższy materiał. Mam nadzieję, że ktoś zainteresuje się ich graniem i pociągnie w górę, by mogli być kimś na miarę Riverside. Potencjał drzemie w nich ogromny, a tak niewiele trzeba by go dobrze oszlifować. [lupus]
 
Strona zespołu: https://www.facebook.com/defyingolsztyn