23 października 2016
Starsabout: Halflights (wyd. własne, 2016)
Przygaście światła, tak jak chce tego białostocki zespół, podkręćcie głośność. I nikomu nie otwierajcie przez prawie pięćdziesiąt minut.
Zamszowy rock. Intymny, wyciszony. Miękko otulający wyeksponowaną gitarą basową. Długo rozwijające się kompozycje zaskakujące pięknymi refrenami. Jednostajny, kojący głos wokalisty opowiadającego nastrojowe historie. Tak w skrócie mógłbym opowiedzieć tę płytę. Jest dokładnie taka, jak obiecuje tytuł: wycofana, przygaszona, dyskretna. Ale pamiętajcie, że to w półmroku szepcze się największe tajemnice, wyznaje miłość, pieczętuje przyjaźń na wieki. Dlatego też te piosenki, mimo że z pozoru bardzo do siebie podobne, niezbyt brawurowe, pozbawione ekstatycznych fragmentów, zapadną wam w pamięć. Jeśli tylko dostroicie swoje fale do dźwięków emitowanych przez Starsabout.
Wyrazisty bas, płynąca niczym spokojny nurt perkusja i mnóstwo gitarowych drobiazgów gromadzących się wokół osi kompozycji – tak wita się ze słuchaczami utwór tytułowy. Kolejne pociągną ten wątek i ten styl grania. Niespieszna narracja, która jednak daleka jest od nudy, bowiem każdy utwór ma swoją kulminację, świetnie pomyślany mostek i zjawiskowy finał. Proszę, choćby Every Single Moment z tą fajnie wibrującą w końcówce gitarą i postrockowym szumem w tle. Czy filmowe The Night, w którym tak długo trzeba czekać na wejście basu – ale jak już się pojawi to... ach, jak to brzmi! Z debiutanckiej EP-ki pojawia się tu monumentalny Black Rain Love, który i dziś czaruje minimalizmem długo rozkręcających się zwrotek. Kurczę, potrafią chłopaki stopniować napięcie, robią to z wielkim wyczuciem.
Z wyjątkiem przynudzającego instrumentala 20 000 Miles, bez którego płyta mogłaby się spokojnie obejść, nie można narzekać na Halflights na brak wrażeń, a nawet emocji. Szczególnie zaskakuje zamykający album Bluebird, w którym gitarzyści rozkręcają wzmacniacze i robi się naprawdę głośno. Czyżby próba zasygnalizowania delikatnej zmiany stylu w przyszłości? Nie miałbym nic przeciwko – ballady skontrastowane takim wyjącym, intensywnym brzmieniem gitar byłyby całkiem smakowite.
Jeśli macie (dłuższą) chwilę, by na spokojnie podelektować się muzyką Starsabout, zróbcie to. Długie, ciemne wieczory dopiero przed nami. [m]
Strona zespołu: https://www.facebook.com/starsabout
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Julia Marcell w niedawno opublikowanym wywiadzie wyznała, że proces powstawania jej najnowszej płyty polegał nie tyle na dodawaniu smaczków...
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie ...
-
WAFP! z dumą przedstawia: 01. Girls Overcome By Satan : Girl Overcome By Satan/ We Love Hair Police Since We Were Six EP - więcej 02. D...
-
Kiedy czytam niektóre komentarze dotyczace drugiej płyty Marii Peszek, mózg mi się lasuje, a resztki włosów na głowie stają dęba. Część nasz...
-
Ledwo skończył się tegoroczny, a my już myślimy o następnym. Pomarzyć zawsze można, dlatego wspólnie stwórzmy listę wykonawców, których chci...
-
Miałem okazję uczestniczyć w koncercie NAO w Sopocie podczas ich występu obok Tides From Nebula. Nie zachwyciłem się. Niknący i niezrozumia...
-
Czasem trafiasz na muzykę, która bez ostrzeżenia wali cię prosto w splot słoneczny. I widzisz Wielki Wóz, i Mały Wóz, i inne gwiazdozbiory....
-
Ten zespół obserwuję już od pewnego czasu, od dość dawna przymierzając się do napisania o nim kilku zdań. Niedawno pojawiły się na majspejsi...
-
To nie jest płyta przełomowa. Więcej, operuje w raczej dobrze znanych nam klimatach brzmieniowych. Ale co mnie to obchodzi – tego chce się ...
-
Podobno rezygnują z nagrywania płyt pod szyldem Cool Kids Of Death. Dobrze, że żegnają się z fanami tak udanym albumem. Mają chłopaki jaja....

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz