Obserwator: BleeDiNg mOseS

Jeśli twoje dziecko słucha zespołu, który swoją nazwę każe pisać naprzemiennie dużymi i małymi literami, a przy tym płacze ukradkiem, to... wiedz, że coś się dzieje!

Krwawiący Mojżesz to czterech młodych ludzi obecnie przesiadujących we Wrocławiu. Grają smutne i introwertyczne piosenki. Tak, takie, od których potrafi krwawić serce. Gdyż to muzyka zrodzona gdzieś pomiędzy gabinetem psychologa a połową dawki ulubionego leku antydepresyjnego.

Chronologicznie pierwszym zaprezentowanym utworem było Caroline Sleeps. Pozazdrościć takiego debiutu! Tu wszystko jest doskonałe. Cierpiętniczy śpiew wokalisty, tekst (trash insomnia!), budowanie nastroju i kapitalne wejścia kolejnych instrumentów. Utwór można bez kompleksów puszczać zagranicznym znajomym. Black Rainbow trochę studzi nastroje. Zespół bawi się w elektronikę, ale nie wychodzi mu to za dobrze. Jest... dość tania i skutecznie niweczy próbującą się przedostać tylnymi drzwiami intymność. Ale już w Neckles muzycy pokazują, że z utworu na utwór są coraz lepsi. Kompozycję niesie nostalgiczna partia fortepianu, elektroniczne szumy złowrogo wypełniają tło, gitary przyjemnie gaworzą, od czasu do czasu zaplącze się jakiś instrument smyczkowy. I kolejny raz przekonujemy się o pokaźnych zdolnościach songwriterskich zespołu.

Dwa najnowsze utwory to już zupełny kosmos. Nie polecam słuchać Ocean Ate Me w odmiennym stanie świadomości. Mantryczna gitara potrafi zahipnotyzować, a szczególnie obłąkana część przed refrenem. Wejście twardej perkusji fizycznie boli. Przepuszczony przez efekt wokal jest schizofreniczny. Ostatni w zestawie utwór Fog ma trochę weselszych barw. Zwraca uwagę dość wzniosłym refrenem i pozytywkową partią gitary. Rzecz rozrasta się o elementy flamenco, szkoda tylko, że za sprawą jakiegoś błędu kawałek nie wgrał się do końca...

Mojżesz jednym ruchem ręki sprawił, że rozstąpiło się przed nim morze. Przed wrocławianami podobne cuda! [avatar]

Strona zespołu: http://www.myspace.com/bleedingmoses1