Czekając na debiutancki album Robot House słuchamy piosenek duetu Dawaj!
Dawaj! tworzą Krzysiek Birowski i Julcia Kwietniewska, udzielający się również we wspomnianym zespole (w którym pokładamy spore nadzieje). Duet, okazjonalnie rozszerzający się o dodatkowych muzyków, tworzy własną odmianę piosenki... ymmm... psychofolkowej?
Co budujące, teksty są w języku polskim, w intrygujący sposób ukazujące mikroświat ich autorki. Kojarzą się z latem, jeziorem, małym miasteczkiem, chodzeniem na bosaka po polnej drodze, no sami wiecie – po prostu z wakacjami. I z dzieciństwem, i z przyjaciółmi. To sympatyczne obrazki wywołujące uśmiech (Jak mogłaś znów wyprzedzić mnie/ Jak mogłaś znowu zostawić mnie w tyle/ Ty zawsze prowadzisz/ Pokazujesz mi kroki/ Ty zawsze wyznaczasz cel), jak i pewien rodzaj wzruszenia (Zawsze będę pamiętać/ O twej sukni, którą razem szyłyśmy/ Latami teraz te wspomnienia żywe w sobie będę pielęgnować). Bardzo dziewczyńskie, intymne, czasem dwuznaczne. Warto się wsłuchać.
Muzycznie jest równie ciekawie. Po pierwsze głos i sposób śpiewania Julci Kwietniewskiej – dość nietypowy, ni to dziecinny, ni prowokacyjny. Po drugie same kompozycje, zręcznie wyślizgujące się etykietownicy. Niby są to akustyczne ballady (Paciorek), czasem z folkowym zacięciem (Na 3), jednak często dzieje się w nich coś naprawdę dziwnego. Czyste brzmienie Paciorka skręca nagle w kwaśne psychodeliczne rejony. Minimalistyczna Rzeka zmienia płynnie klimat i przeradza się w transowy odlot wypełniony mnóstwem hipisowskich dźwięków. Z kolei Ty zawsze prowadzisz przywołuje tradycję wakacyjnych piosenek z natychmiast zapadającym w pamięć refrenem.
Bardzo sprytnie to sobie wymyślili. Mam nadzieję, że płyta Robotów nie będzie oznaczać odstawienia na boczny tor tego projektu. [m]
Strona zespołu: http://www.facebook.com/dawaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz