wtorek, 6 lipca 2010
CO.IN: Clubbing&Scoring EP (wyd. własne, 2010)
Wrocławski CO.IN to zespół niekoniecznie znany szerszej publiczności. Większą popularnością cieszy się wśród fanów hard rocka i mocnego uderzenia. Ale powiedzieć, że EP-ka Clubbing&Scoring to wyłącznie perkusyjno-gitarowe łojenie, to powiedzieć zdecydowanie za mało.
Owszem, płyta zaczyna się dość energetycznym, kipiącym od ostrych riffów i perkusyjnej stopy Beggar’s Hands. Miejscami wokalista Szymon Danis nawet growluje, ale kiedy tego nie robi, przypomina mi bardziej Mariusza Dudę z Riverside. Podobnie jest w utworze tytułowym, gdzie lekko niepokojące, lecz spokojne fragmenty przechodzą w rozkrzyczany refren. Muzyka rozlewa się szeroką falą, jest bezwzględnie wypunktowana i mogłaby być hymnem niejednej potężnej armii.
A potem przychodzi To The Critic. Tu jest już zupełnie inaczej. Niewinne, przybrudzone elektroniczne intro, gwałtownie walący po uszach refren i... utrzymana w tanecznym rytmie zwrotka z kapitalnym, lekko zmanierowanym wokalem. Znajdujemy jeszcze odjechany, kojarzący się z jazzowymi improwizacjami środek. Mimo takiej różnorodności kawałek jest spójny i wprowadza do chyba najciekawszego numeru tej EP-ki.
Particle Collider ma brudno-ciężkie tło elektroniczne, wyraźny beat i damski wokal Ali Kalinowskiej. Jej świetny głos w połączeniu z prostotą i precyzją dźwięków przywołuje na myśl psychodelię i ambientowo-postindustrialne klimaty. Minimum środków, maksimum wyrazu. Na koniec dostajemy jeszcze koncertową wersję No One’s Shuffle, gdzie saksofonowe popisy Wojtka Derenia mieszają się z twardym brzmieniem perkusji i gitar.
Clubbing&Scoring zdecydowanie ma coś w sobie. Nie jest łatwo zdefiniować, czym to „coś” jest, ale zdecydowanie nie pozwala oderwać się od głośników po pierwszym przesłuchaniu [jaszko].
EP-ka do pobrania ze strony zespołu: http://www.coin.band.pl/
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie po...
-
W 2002 roku pochodzący z Gdyni Artur Maszota bezskutecznie szuka wydawcy dla swojego zespołu Supreme. Zniechęcony ówczesnymi realiami pos...
-
Romans WAFP z zespołem Plug&Play jest długi i burzliwy. Kochaliśmy się i nienawidzili. Czasem, jak to w związku, padały mocne słowa. Z cz...
-
Jeśli pamiętacie Raindrops i Crab Invasion – nagrania z EP-ki Extend Your Life , nie powinniście być zaskoczeni, że lider Krabów w końc...
-
Wyobraźcie sobie, że otwieracie skrzynkę pocztową i wyjmujecie z niej widokówkę od dawno nie widzianego znajomego. Niepozorna i w dodatku...
-
Gdynianie nie gęsi swoje Tides From Nebula mają! God’s Own Prototype stanowić mogą silną konkurencję dla warszawiaków, bo grają równie ci...
-
Monsieur Grudniewski spuszcza łomot taki, że Cannibal Corpse może się gonić.

0 odpowiedzi:
Prześlij komentarz