Po dwóch kasetowych demówkach (wydanych również zbiorczo na CD jako Wideo Mondo), nowohucki wSzaniec aka Wilczy Szaniec nagrywa płytę przełomową, zwiastującą zupełnie inne podejście do wykonywanej muzyki.
O ile wspomniane dema Centrum Zdrowia Dziecka i Grytwiken można było śmiało przyporządkować do nurtu typowego, wywodzącego się z lat 80., podziemnego punka, to Gdzieś w Europie ukazuje zespół w całkiem innym punkcie muzycznego rozwoju. Nie chodzi nawet o to, że brzmieniowo jest to zupełnie inna – profesjonalna – półka; zespół zrezygnował z tworzenia typowych hc/punkowych kompozycji na rzecz pierwotnego transu. Nowe utwory cechuje plemienna rytmika monotonnie bitych bębnów i pulsującego głęboko basu. Na to nakładane są faktury gitar, klawiszy, jak również mniej oczywistych instrumentów, np. akordeonu, i wokalu, który częściej pełni rolę kolejnego narzędzia do emisji dźwięku niż przekaźnika jakiejś treści. Otwierająca album Safia to właśnie przykład takiej mrocznej hipnozy.
Puerto M. jest równie ciężkie i miarowe, ale towarzyszący muzyce wokal w języku hiszpańskim kojarzy się ze Starymi Singers. Choć oczywiście w przypadku wSzańca nie ma mowy o dzikim wierzganiu rytmem i wygłupach – tu wszystko jest podane na serio, w maksymalnym skupieniu. Tytułowe Gdzieś w Europie to już stłumiony walczyk puszczony na tle śpiewu ptaków. TaDaDa jest czymś w rodzaju punkowego przerywnika. Perkusja grająca w stylu rockabilly, zimne, rozlane riffy gitary i krzyczący wokalista – do tego ciepłe brzmienie analogowego klawisza. Brzmi co najmniej frapująco. Za sprawą utworu Żeby ludzie już nigdy nie uwierzyli w żadne słońce powracamy do zbasowanego transu. Pokój (Pierdolić czerń) atakuje masą przeszkadzajek i wbijającym się w mózg potężnym bębnieniem. W IIIII IIIIIIIIIIIIII trio serwuje trwający prawie czternaście minut eksperyment dźwiękowy oparty na buczeniu wzmacniacza i śladowej melodii granej na akordeonie. Album zamyka Cora-Zon, ballada nagrana metodą „na dyktafon przez otwarte drzwi drugiego pokoju”.
Gdzieś w Europie jest zaskoczeniem nie tylko ze względu na zawartość muzyczną. To także wydarzenie na scenie alternatywnej – oto z punkowego podziemia wyłania się zespół eksperymentujący, niejednoznaczny, ukształtowany. Support dla Ścianki? Why not? [m]
Strona zespołu: http://www.wszaniec.pl
Świetny album!
OdpowiedzUsuń