24 lutego 2012
Cerber: Mad At The Soul EP (wyd. własne, 2012)
Przejść obok trzygłowego psa to nie lada sztuka. Bez jakiegokolwiek instrumentu, którym można by bestię uśpić, ani rusz. Inna zupełnie sprawa jawi się z olsztyńskim zespołem, w którego skład wchodzi właśnie trzech muzyków. Niezwykle żywiołowe granie, jakie proponują chłopaki, słuchaczy bynajmniej uśpić nie powinno.
Trzygłowa machina to śpiewający gitarzysta, basista oraz perkusista, którzy tworzą intrygującą mieszankę tylko z pozoru niepasujących do siebie gatunków, jakimi są hardcore i stoner/sludge metal. Nie brakuje na wydawnictwie melodii, mocnych wokali i bardzo dobrych, niebanalnych tekstów pełnych frustracji i gniewu.
Otwierające wydawnictwo Blizny trwają prawie siedem minut i od razu dają po głowie nisko strojonymi gitarami i melodyjnymi zagrywkami. Znacznie wolniejszy, niemal transowy Krzyczą do mnie cienie to właściwie ballada, choć nie ma w niej ani jednego płaczliwego wokalu czy akustycznego smęcenia. Fantastyczny kawałek Świt, w którym obok niezwykle trafnego tekstu, mamy mięsiste riffy i trzymającą w napięciu sekcję rytmiczną, należy obok Krzyczą do mnie cienie i Zrost (bodaj najbardziej przebojowego utworu na płycie), do moich zdecydowanych faworytów.
Nieco gorzej wypadają dwa anglojęzyczne utwory – Mantra oraz Hope Grows Law. I to nawet nie pod względem muzycznym, nadal mamy bowiem ten sam, bardzo dobry, energetyczny i mocny poziom, to wokalnie już tak fajnie nie jest. Zdecydowanie wolę, gdy Wiśnia śpiewa po polsku, jest bardziej zrozumiały, ale też nie próbuje nikogo naśladować. Polskie wokalizy są po prostu bardziej słuchalne, jak również przyjemnie nawiązują do wokaliz Aumana, znanego ze współpracy z warszawską grupą Chain Reaction (wystąpił w utworze Manipulacja z dema Id) czy wczesnym Piotrem Roguckim (w czystych fragmentach).
Materiał jest krótki, solidny i przemyślany, a przy tym porządnie zrealizowany. Niby jest surowo, brudno i garażowo, ale jednocześnie ma się poczucie przedziwnej, jak na proponowany stylistyczny eintopf, sterylności i czystości. Ta EP-ka świetnie ładuje pozytywną energią na cały dzień. [lupus]
Strona zespołu: http://www.myspace.com/cerber1
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Julia Marcell w niedawno opublikowanym wywiadzie wyznała, że proces powstawania jej najnowszej płyty polegał nie tyle na dodawaniu smaczków...
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie ...
-
WAFP! z dumą przedstawia: 01. Girls Overcome By Satan : Girl Overcome By Satan/ We Love Hair Police Since We Were Six EP - więcej 02. D...
-
Czasem trafiasz na muzykę, która bez ostrzeżenia wali cię prosto w splot słoneczny. I widzisz Wielki Wóz, i Mały Wóz, i inne gwiazdozbiory....
-
Kiedy czytam niektóre komentarze dotyczace drugiej płyty Marii Peszek, mózg mi się lasuje, a resztki włosów na głowie stają dęba. Część nasz...
-
Ledwo skończył się tegoroczny, a my już myślimy o następnym. Pomarzyć zawsze można, dlatego wspólnie stwórzmy listę wykonawców, których chci...
-
Miałem okazję uczestniczyć w koncercie NAO w Sopocie podczas ich występu obok Tides From Nebula. Nie zachwyciłem się. Niknący i niezrozumia...
-
Ten zespół obserwuję już od pewnego czasu, od dość dawna przymierzając się do napisania o nim kilku zdań. Niedawno pojawiły się na majspejsi...
-
To nie jest płyta przełomowa. Więcej, operuje w raczej dobrze znanych nam klimatach brzmieniowych. Ale co mnie to obchodzi – tego chce się ...
-
Podobno rezygnują z nagrywania płyt pod szyldem Cool Kids Of Death. Dobrze, że żegnają się z fanami tak udanym albumem. Mają chłopaki jaja....

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz