piątek, 25 listopada 2011
Marla Cinger: Hexagon EP (Nasiono Records, 2011)
Po znakomitej tegorocznej płycie Kiev Office pora odnowić znajomość z drugą osobowością tego zespołu, Joanną Kucharską. EP-ka jej formacji Marla Cinger to zapowiedź ekscytujących wydarzeń, które będą mieć miejsce w przyszłości.
Debiut płytowy Marli, Congs, był daleki od wymarzonego. Nagrany w pośpiechu na wygranej w konkursie sesji album raził niedopracowaniem i rozczarowywał banalnym brzmieniem. Hexagon to skok jakościowy – podobnie zresztą jak w przypadku drugiej płyty Kiev Office. Za nagranie i produkcję odpowiada Tomasz Garstkowiak, klawiszowiec grupy, a masteringiem zajął się Michał Jacaszek. Efekt jest co najmniej satysfakcjonujący.
Na tym krótkim wydawnictwie częściej słychać język angielski. Trzy z pięciu piosenek Joanna śpiewa właśnie w tym języku i... nie mam wyjścia, muszę pochwalić tę decyzję. Bo choć jej polskie liryki zawsze mi się podobały, a często rozbrajały swoim urokiem, to jednak nie da się ukryć, że śpiewając po angielsku Kucharska wypada znacznie bardziej charyzmatycznie. Jej matowy, czasem chropawy, głos idealnie wpasowuje się w melodię tego języka. Udowadnia to już pierwszy w zestawie All In The Wrong. Nieco krzykliwy, zarejestrowany na przesterze wokal kapitalnie współgra z surową, oszczędną gitarą i przyczajoną sekcją. Również w Kissing The Ground, piosence jaśniejszej, lżejszej, ulokowanej zgrabnie na rytmicznej „regałowej” bazie, śpiew Joanny płynie i faluje naturalną, niewymuszoną melodią. Co nie znaczy, że kawałki z polskim tekstem jakoś mocno odstają. Wręcz przeciwnie, cała EP-ka jest bardzo równa i słucha się jej doskonale.
W przyciężkawym Startujemy zespół powraca do zarzuconej na Congs elektroniki, z kolei Czym prędzej uderza w bardziej chwytliwe tony (energetyczny riff, melodyjny chórek, wpadający w ucho temat gitary Michała Miegonia). Żegna się Marla najlepszym w swojej krótkiej historii utworem. Hexagon od początku przytłacza gęstym jak smoła klimatem. Miarowy pochód basu i stopniowo rozkręcający się aż do jazgotu akompaniament gitary - robi wrażenie.
A teraz płyta. Jeszcze lepsza od Antona Globby? Why not! [m]
PS. Premiera EP-ki 3 grudnia.
Hexagon:
Strona zespołu: http://www.myspace.com/marlacinger
Przeczytaj też Marla Cinger: Congs, Kiev Office: Anton Globba
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie po...
-
Najpierw jedna EP-ka, rok później druga. Zamiast longplaya dyskografia grupy powiększyła się o kolejne krótkie wydawnictwo. Nawet bardzo ...
-
W 2002 roku pochodzący z Gdyni Artur Maszota bezskutecznie szuka wydawcy dla swojego zespołu Supreme. Zniechęcony ówczesnymi realiami pos...
-
Romans WAFP z zespołem Plug&Play jest długi i burzliwy. Kochaliśmy się i nienawidzili. Czasem, jak to w związku, padały mocne słowa. Z cz...
-
Pamiętacie, jak pisaliśmy o niej w Obserwatorze prawie rok temu? Jak zimą mianowaliśmy wysoko w kategorii Nadzieja Roku z adnotacją: „Dz...
-
Gdynianie nie gęsi swoje Tides From Nebula mają! God’s Own Prototype stanowić mogą silną konkurencję dla warszawiaków, bo grają równie ci...
-
Wyobraźcie sobie, że otwieracie skrzynkę pocztową i wyjmujecie z niej widokówkę od dawno nie widzianego znajomego. Niepozorna i w dodatku...

0 odpowiedzi:
Prześlij komentarz