Jakub Ambroziak na swej drugiej EP-ce porzuca elektroniczne wieże Babel i wnika w fascynujący świat fizyki na poziomie subatomowym. Na Atom EP nic nie jest proste. Ambroziak generuje mocno powykręcane dźwięki. Tu działa reguła nieoznaczoności Heisenberga - gdy przystaniemy na chwilę, by przyjrzeć się stworzonym przed chwilą mikroświatom, okazuje się, że ich już nie ma.
Wszechświaty Noxa są bardzo duszne - czy to skrzypiący, połamany szum Quarks, czy smagany islandzkim wiatrem Free Electron. Robi wrażenie Proton Decay jako klasyczny przykład sonicznej destrukcji - podstawowy nośnik utworu został bezczelnie poszatkowany. Znane z No Album EP orientalizmy również znalazły odzwierciedlenie na tym wydawnictwie (Women From Hiroshima, Free Electron), ale pomysły na ten wątek powoli się wyczerpują. Kobiece głosy pojawiają się także w o wiele ciekawszej formie - taki Cosmos jest pełen duchów, co na tle połamanej klick-elektroniki robi dość piorunujące wrażenie. Ale..! Wiem, mam zboczenie piosenkowe i tak już zostanie, ale brakuje mi w propozycjach Noxa stopniowania napięcia. Właściwie wszystko jest dość równe. Może na przykładzie. Na Atom EP znalazła się jedna kompozycja z poprzedniej EP-ki: Neutron/Altai. Dzięki partii fletu utwór nabiera niejednoznacznych cech - ciężko przewidzieć, w którą stronę popłynie za parę sekund. W pozostałych kawałkach brakuje nieoczywistości. Wszystkie beaty zostają ujawnione w pierwszych sekundach i możemy dość dobrze przewidzieć, co się z nimi stanie za minutę bądź dwie - nic konkretnego.
Dwa remiksy dołączone do płytki również to pokazują na zasadzie kontrastu. Autorskie wtręty Robot Kocha czy Teielte wprowadzają niezbędny pierwiastek ciekawości. Bez niego takie utwory jak Atom pozostaną czytelne wyłącznie dla innych producentów. Szary słuchacz zostanie odstawiony na bok. A chyba nie o to chodzi w tworzeniu muzyki. [avatar]
EP-ka do pobrania w naszej strefie download.
Strona artysty: www.myspace.com/seventeenbricks
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz