Inqbator: The Spin EP (wyd. własne, 2013)

Nowy gracz na rynku muzyki dla smutasów.

Budzy i Trupia Czaszka: Mor (Metal Mind Productions, 2013)

A miało tej płyty w ogóle nie być. Pierwszy album Trupiej Czaszki ukazał się niemal dziesięć lat temu. Od tego czasu jej lider, Tomasz Budzyński, zdążył nagrać kilka płyt z Armią, kilka płyt solo, napisać książkę i nakręcić dwa filmy. Ponadto przekroczył pięćdziesiątkę i nic nie wskazywało na to, że w tym wieku planuje ponownie walczyć na scenie w punkowym zespole. To się nie miało zdarzyć, ale się zdarzyło.

Felix Kubin: Zemsta Plutona (Lado ABC/ Gagarin, 2013) + Felix Kubin mit Mitch & Mitch: Bakterien & Batterien (Lado ABC, 2013)

Wygląda na to, że Lado ABC zrobiło deal życia. Oto Felix Kubin, znany niemiecki kompozytor i producent muzyki elektronicznej, którego osiągnięcia są stawiane na równi z legendarnym Kraftwerk, dołączył do artystów wydawanych przez ten label, i to nie tylko w Polsce, ale całej Europie Środkowej i Wschodniej. Warto przy tej okazji zapoznać się z twórczością tego artysty, tym bardziej, że Lado wydało w ciągu ostatniego miesiąca dwa albumy Kubina. I oba są dość mocno powiązane z Polską.

Obscure Sphinx: Void Mother (Fuck The Tag, 2013)

Mieszankę sludge, doom metalu, post rocka i elementów industrialnych dziennikarze muzyczni zwykli zwać post metalem. Niestety mają oni to do siebie, że potrzebują szufladek, do których wrzucają dany zespół, klasyfikując go w tej czy innej formie. Następnie wrzucą doń kolejny i kolejny, tylko po to, aby stworzyć wrażenie, że istnieje jakaś scena, którą będą mogli w spokoju opisywać. Muzycy łatek nie znoszą i w przeważającej większości nie chcą, aby ich muzyka identyfikowana była w obrębie jakiegoś mniej lub bardziej przypadkowego zbioru. A szczególnie nie lubią tego muzycy zespołu Obscure Sphinx, którzy nazwali swoją wytwórnię Fuck The Tag. A ja, biedny dziennikarz muzyczny, słucham właśnie ich drugiej płyty wiedząc, iż jest, a zarazem nie jest postmetalowa. I jak tu ją teraz mądrze opisać?

Aiodine: LP01 (All Seeing Eye Art, 2013)

Co za koincydencja! Dwa tygodnie temu w słuchawkach gościliśmy trójmiejski duet Logophonic. Dziś przedstawiamy debiutancką płytę dwóch innych panów z Trójmiasta. W obydwu przypadkach mamy ten sam podział ról - jeden trzyma gitarę, drugi chowa się za laptopem. Zarówno Borderline, jak LP01 to bardzo ciekawe wydawnictwa. Na tym podobieństwa się kończą. Gdyż muzycznie to jednak przeciwstawne światy.

Cinemon: Perfect Ocean (wyd. własne, 2013)

Coraz ciaśniej w czołówce. Kogo zepchnie z pudła wydający właśnie swoją drugą płytę krakowski Cinemon?

Graveyard Drug Party: Paint Your Teeth (FYH!Records, 2013)

Noise is the new sexy.

Gentleman!: Cinco de mayo (SkakAnka Records, 2013)

Ponad trzy lata minęły od debiutanckiego albumu trójmiejskiego Gentlemana. Kiedyś wróżono im wielką karierę, dziś powracają bez większego rozgłosu. Na szczęście powracają płytą co najmniej przyzwoitą, a już na pewno z momentami.