aiodine: lp02 (wyd. własne, 2016)

O ile debiut duetu aiodine był misz-maszem, próbującym upchać w kilkadziesiąt minut szerokie spektrum zainteresowań trójmiejskich muzyków, to album nr 2 jest już bardziej przemyślany i zwarty.

Swallows Fly Low: Soulness (wyd. własne, 2016)

Mikołaj Szatko nie zdążył właściwie zadebiutować, a już sprezentował słuchaczom pożegnalny album.

Polpo Motel: Cadavre Exquis (Lado ABC, 2015)

Powrót po siedmiu latach w piwnicy.

W krótkich słowach: Andante Agitato, Dejected Tramp, jZamojski, Zenobia & Kordian Trudny

W krótkich słowach, czyli o płytach, których opis nie wystarczyłby na pełnoprawną recenzję, ale są na tyle ciekawe i warte uwagi, że nie mogliśmy ich pominąć.

Sowa: Sowa EP (Wytwórnia Krajowa, 2013)

Dobry producent muzyki elektronicznej jest jak robot, który chce znaleźć własną duszę. Aby to uczynić, eksploruje dziką naturę wewnątrz swoich własnych mechanicznych trybów. Czasami te poszukiwania kończą się sukcesem.

Jacaszek: Pieśni (NCK, 2013)

Podoba mi się skromność Michała Jacaszka. Po sukcesie albumu Glimmer wydanego w barwach amerykańskiej wytwórni Ghostly International, artysta uciekł w „niszę” i kolejne wydawnictwo ujrzało światło dzienne pod auspicjami Narodowego Centrum Kultury. Co więcej - najpełniej mogą odebrać je właściwie tylko Polacy.

Mooryc: Roofs (Freude am Tanzen, 2013)

Mieszkający w Berlinie i wydający w tamtejszej wytwórni poznanianin Maurycy Zimmermann niepostrzeżenie wchodzi do ekstraklasy klubowego popu.

Swallows Fly Low: Only Now EP (wyd. własne, 2013)

Pod tym pseudonimem ukrywa się licealny kolega artysty znanego jako Patrick The Pan, Mikołaj Szatko. To znak czasów, że chłopak jako miejsce zamieszkania podaje Edynburg (studia). Stolica Szkocji może i nie jest ważnym punktem na muzycznej mapie Wielkiej Brytanii, ale wygląda na to, że powdychanie angielskiego powietrza wystarczy, by zacząć tworzyć inteligentną i intrygującą muzykę.

Pojedynek: Pogorzelec Finally RMXD kontra Pirx Remixed

Dziś na ringu dwie składanki, a na nich młodsi bądź starsi adepci konsolet, którzy zmierzą się nie tylko z przeciwnikiem z drugiej strony, ale także z kolegami z sąsiednich krzeseł.

Hurtownia elektroniki: Ch-Ch-Ching, Lower Entrance, Marcin Czubala, Piotr Kurek, Robert Piernikowski, Rosiński

Okolice Sylwestra to dobry czas, by przyswoić sobie kilka ciekawych propozycji twórców muzyki elektronicznej. A mamy się czym pochwalić, ostatnie miesiące były pod tym względem nad wyraz owocne.

Etamski: Lovely Interstellar Trip (Qulturap, 2012)

Przemysław Etamski, jeszcze parę lat temu obiecujący producent undergroundowego rapu, obecnie pasjonat fizyki dźwięku. Trzecie solowe wydawnictwo w dyskografii muzyka przynosi pół godziny glitchowo-dronowych eksperymentów, z kilkoma smaczkami muzyki dla mas.

Lights Dim: Deep Summer EP + Lights Dim/Gallery Six: Moon EP

Idzie ku dobremu. New Century Classics znalazło nowego wydawcę, a ostatnio rozszalał się muzycznie jeden z członków tego międzynarodowego teamu, Marek Kamiński. W ciągu kilku miesięcy światło dzienne ujrzały nowe kompozycje artysty pod pseudonimem Lights Dim, a także efekty jego współpracy z artystą z Japonii.

Jakub Nox Ambroziak: Atom EP (Seventeen Bricks, 2011)

Jakub Ambroziak na swej drugiej EP-ce porzuca elektroniczne wieże Babel i wnika w fascynujący świat fizyki na poziomie subatomowym. Na Atom EP nic nie jest proste. Ambroziak generuje mocno powykręcane dźwięki. Tu działa reguła nieoznaczoności Heisenberga - gdy przystaniemy na chwilę, by przyjrzeć się stworzonym przed chwilą mikroświatom, okazuje się, że ich już nie ma.

Baltazar Kobera: Baltazar Kobera i jego niezwykła podróż (Soul Asylum Records, 2011)

Niezwykła podróż Baltazara Kobera to tytuł ostatniego filmu Wojciecha Hasa. 13 lat później w podobną podróż (tym razem muzyczną) zabiera nas pewien listonosz z Kalisza.

Landscape Of My Flesh: The Light Tracer EP (Assonance Records, 2011)

Dobrze pamiętam 2007 rok i debiutancką EP-kę California Stories Uncovered. Byłem wówczas zachwycony Szkotami z Mogwai, dlatego mocno kibicowałem zespołowi z Tczewa. Entuzjazm z czasem osłabł, a szperanie po necie zdetronizowało CSU jako tych, którzy pierwsi przeszczepili na polski grunt post rocka. Ten zaszczyt przynależy płycie Fudo Mapy, a okolice mogwaiowskie już wcześniej esplorował artysta ukrywający się pod nazwą No One Else To Settle Hereafter. Niemniej jednak każde nowe takie wydawnictwo wywołuje u mnie emocje.

Pleq: Our Words Are Frozen (Data Obscura, 2010)

Już przy poprzedniej płycie Pleqa, musiałem się długo zastanawiać, z której strony Metamorphosis ugryźć. Tymczasem najnowsza propozycja Bartka Dziadosza to dzieło, które właściwie jest nie do opisania.

Pleq: The Metamorphosis (U-Cover, 2009)

Gdzieś na obrzeżach muzycznego uniwersum, poza galaktykami wszystkich mniej lub bardziej „radiowych” dźwięków, znajdują się autonomiczne, eksperymentalne projekty. Krążą sobie spokojnie po własnych orbitach, nie niepokojone medialnym szumem, i od czasu do czasu dzielą się z nami swoimi odkryciami. Podobnie jest z zeszłorocznym albumem Pleqa.