Olivia Anna Livki: Digital Dissidents (L I V V Music, 2020)

Trzecie długogrające wydawnictwo polsko-niemieckiej artystki to konsekwentne rozwijanie konwencji zapoczątkowanej w 2011 roku.

BeMy: Grizzlin’ (Universal Music Polska, 2016)

Bardzo się cieszę, że dwóm pochodzącym z Polski, a wychowanym we Francji braciom powiodło się w programie Must Be The Music. Ale martwię się, że przy okazji wpadli w ręce majorsa.

Julia Marcell: Proxy (Mystic, 2016)

Julia Marcell na swoim czwartym albumie całkowicie rezygnuje z angielszczyzny na rzecz języka polskiego. Jej muzyka zdecydowanie zyskała na wyrazistości, ale niesie to ze sobą pewne konsekwencje – piosenki przestały być tak neutralne jak do tej pory. Proxy będzie miało tyle samo zagorzałych wielbicieli co wrogów i hejterów.

Bovska: Kaktus (Warner Music, 2016)

Nie mam pojęcia, skąd się ta dziewczyna wzięła, ale swoją debiutancką płytą może zagrozić wokalistkom, które zdążyły sobie wymościć wygodne gniazdko w szufladce z napisem „pop”.

Oly.: Home (Nextpop, 2015)

Przegapiłem początek kariery młodej nałęczowianki, kiedy to pierwsze skromne nagrania zachwyciły kolegów z tegosłucham.pl. Tych demówek podobno już nie ma w sieci. A więc pozostaje nam obcowanie z Olą w takiej formie, jaką ją stworzyli fachowcy z Nextpop.

Mary Komasa: Mary Komasa (Warner Music, 2015)

Mogłaby być muzą Davida Lyncha, gdyby była Julee Cruise, a czas znowu cofnąłby się do początku lat 90.

Ostatki 2014: Bruno Światłocień, Iza, Kormorany, Moanaa

 Mrok, pop, eksperyment. Dzieje się w tym wydaniu Ostatków.

Ostatki 2014: Jerz Igor, Mela Koteluk, Overdriven Group, Smingus

Odkopywanie z zaległości w toku. Tym razem coś dla małych i dużych. I sporo ładnych piosenek dla spokojnych.

Pablopavo i Ludziki: Polor (Karrot Kommando, 2014)

Wystarczyła jedna piosenka, by zdefiniować płytę. Tekst Dancingowej piosenki miłosnej mówi o Polorze wszystko. Cokolwiek pojawi się w wersji pisanej na temat singla promującego drugie wydawnictwo Pablopavo, będzie dotyczyło każdej z pozostałych jedenastu kompozycji. A wokalista Vavamuffin zadbał, by o jego nowym dziele mówiło się dużo.

Hello Mark: Close Your Eyes (wyd. własne, 2013)

Zauroczyli dziennikarza Głosu Wielkopolskiego, teraz czas na Porcys?

Ostatki 2013: Kari, Marcelina, MoMo, Gaba Kulka, Dick4Dick, esplín

Ściskamy rok 2013 w krótkich recenzjach. Trochę tych płyt jeszcze zostało!

BiFF: Attenzione Bambino (Mystic, 2013)

Starość nie radość.

Novika: Heart Times (MMA Records, 2013)

Na trzecim albumie Katarzyna Nowicka urozmaica jadłospis i obok powszechnie znanych klusek leniwych serwuje pierogi ze szpinakiem.

Furia Futrzaków: Kalejdoskop EP (Wytwórnia Krajowa, 2013)

Warszwski duet skutecznie zaciera granicę pomiędzy alternatywą a mainstreamem.

Uniqplan: Wilderness (Warner Music Poland, 2013)

Bartek Chaciński napisał kiedyś o koncercie Dawida Podsiadło na Openerze: „Miło było popatrzeć na to, że młoda krajowa publiczność ma jakiś punkt odniesienia w okolicach muzycznego środka, bo – choćbym i na co dzień nie pasjonował się piosenkami pop – wyznaję pogląd, że bez sensownego punktu odniesienia na środku sceny nie da się stworzyć żadnej sceny. Choćby dlatego, że nic wtedy nie definiuje alternatywności, nie ma opozycji”. Mając to na uwadze, posłuchajcie debiutu bohaterów dzisiejszego wpisu.

Mikromusic: Piękny koniec (EMI Music Polska, 2013)

Kiedy w zeszłym roku Mikromusic podsumowywało swoją dziesięcioletnią działalność albumem koncertowym W eterze, można było zauważyć, że sukces, jaki osiągnęła ta wrocławska grupa, sięgnął daleko poza skalę mikro. Bowiem wbrew swojej nazwie, zespół kierowany przez Natalię Grosiak i Dawida Korbaczyńskiego rozpościera swoje skrzydła coraz szerzej. Za nimi finał na opolskich debiutach w 2004 roku i potężnie promowane przez Polskie Radio trzy znakomite krążki. Ostatni z nich - SOVA - to chyba najlepsza trip-popowa płyta, jaka powstała na naszej ziemi. Nic więc dziwnego, że przyszedł czas na zbliżenie z majorsami. EMI Music Polska podpisało papiery z Mikromusic, a w Waszych odtwarzaczach obraca się już Piękny koniec.

Soniamiki: SNMK (Moanin/ Qulturap, 2012)

Druga płyta Zosi Mikuckiej jest wreszcie dystrybuowana w Polsce i to świetnie, tylko że...

Mela Koteluk: Spadochron (EMI Music, 2012)

Pamiętacie, jak pisaliśmy o niej w Obserwatorze prawie rok temu? Jak zimą mianowaliśmy wysoko w kategorii Nadzieja Roku z adnotacją: „Dziewczyna ma wdzięk, świetny głos i instynkt do popowych, zręcznie unikających kiczu, melodii. Jej debiutancka płyta jest skazana na sukces - być może nawet komercyjny”? Miło nam stwierdzić, że nasze przeczucia okazały się być trafione.

Karolina Kozak: Homemade (Sony Music, 2012)

Rasowy pop, wcale nie taki domowy, jak by na to wskazywały zdjęcie na okładce i tytuł.

Ostatki 2011: kIRk, Graftmann, R714, Uda, Pati Yang, Kristen, Aleksandra Siemieniuk

Odejdź roku 2011, odejdź wreszcie!