Kobieta z Wydm: Bental (Thin Man Records, 2017)

Bental, strefa bentoniczna (gr. bénthos 'głębina') – strefa denna zbiornika wodnego. Cechy charakterystyczne tej strefy to bardzo mała ilość światła lub jego brak, mała ilość tlenu, niska temperatura oraz większe ciśnienie (Wikipedia).

Hoszpital: Horor (Thin Man Records, 2016)

Poznaniacy poszli po bandzie. Zerwali z monotonią nieśmiałego debiutu (Weszoło) i na drugim albumie o wiele mówiącym tytule serwują prawdziwą, dość paranoiczną huśtawkę emocji.

Pictorial Candi: fOREVER TILL YOU DIE (Lado ABC, 2016)

To już trzeci album „naszej Argentynki” związanej z Polską nie tylko artystycznie, ale i uczuciowo Candelarii Saenz Valiente.

Polpo Motel: Cadavre Exquis (Lado ABC, 2015)

Powrót po siedmiu latach w piwnicy.

Caren Coltrane Crusade: The Bell (Lynx Music, 2016)

Nowy rok i nowa electropopowa płyta… Wybiegnę trochę w przyszłość i napiszę, że następny album grupy wyjdzie pod barwami Nextpop. Pewnie ludzie w wytwórni już zdobyli numery telefonów komórkowych do tria z Gdyni. Muzyka Caren Coltrane Crusade stanowiłaby powiew świeżości w katalogu coraz bardziej nieodróżnialnych od siebie nextpopowych artystów.

Hurtownia: Artur Maćkowiak, Artykuły Rolne, FALA, Lor

Po raz kolejny podrzucamy wam kilka wartych uwagi wydawnictw jeszcze z 2015 roku.

Mikromusic: Matka i żony (Warner Music Poland, 2015)

Pop kontestacyjny.

Extra: Extra (wyd. własne, 2015)

Słowo „nerd” raczej nie pojawia się w kontekście muzycznym. Jednak słuchając dźwięków warszawskiego tria, pierwsza samorodna myśl pojawiająca się w głowie brzmi: Co za nerdowska płyta!

Rycerzyki: Rycerzyki (Stajnia Sobieski, 2015)

Rycerzyki to nie żołnierzyki, one nie walczą, one się wdzięczą do dziewcząt i zamiast kruszyć kopie rzucają kwiaty pod stopy księżniczek.

Kobiety: Podarte sukienki (Thin Man Records, 2015)

Pop kontra psychodelia i bigbit. Kobiety ciągle w formie.

Patrick The Pan: ...niczym jak liśćmi (Kayax, 2015)

Niesamowity postęp. Po raz kolejny w krótkim czasie z wielką przyjemnością przychodzi mi w ten sposób skomplementować drugą płytę polskiego artysty.

Igor Spolski & The Dudes: Wakacje z Hindusami (Spolskie Nagrania / Thin Man Records, 2015)

Jadę taksą z Andym do Kathmandu / Oswoić swoich demonów bandę / Nakarmić kruki dobrą karmą. Czyli podróży do Nepalu ciąg dalszy.

Sun Replica: Proto-Post EP (wyd. własne, 2014)

Strach trzęsie ciałem, jeży włos w większości przypadków na głowie i oblewa potem od stóp po czubek głowy, ale nie każda głowa to od razu czubek. Podobnie jak nie każdy, kto zdobędzie piramidę Cheopsa to Słowacki. Muzyczną piramidkę, też w niepokojowej temperaturze słońca, zdobył (niewielo)letni muzyk działający pod pseudonimem Sun Replica, którego twórczość wolna jest od strachu, a nawet przepełniona radością jak młodzieńcze serce antypatrioty, u którego stwierdzono trwałą i całkowitą niezdolność do służby wojskowej w czasie pokoju, mobilizacji oraz wojny.

Lil Ironies: Lil Ironies (wyd. własne, 2014)

...gdyż każdy pobudzik ma swoją małą ironię.

Kordian Trudny: Katowice (wyd. własne, 2014)

W kosmos, a może do Katowic?

Adre'N'Alin: Surface Tensions (wyd. własne, 2014)

Elektronika kontra tradycja.

Pojedynek: Diszobabaa kontra Nut Cane

Dwie płyty połączone jedną osobą. Ten ktoś to Marek Kocoń, znany jako Nut Cane. Który z projektów - duet Kamilą Bukowską czy solowy - okaże się ciekawszy i wart waszej uwagi?

Artur Rojek: Składam się z ciągłych powtórzeń (Kayax, 2014)

Chłopiec z plasteliny ciągle z lękiem patrzy w ciemne okno.

Mister D.: Społeczeństwo jest niemiłe (Galeria Raster, 2014)

Społeczeństwo jest ociężałe umysłowo i nie łapie ironii.

We Call It A Sound: Trójpole (wyd. własne, 2014)

Trójpolówka na miarę XXI wieku.