Loose Wire - nowy festiwal muzyki alternatywnej w Krakowie

 

[A to jest post nr 900 :)]

Bajzel: Mała Wulgaria (Mystic, 2011)

Lecieć w dół i spadać do góry we wszystkie wyobraźni kierunki!

Broken Betty: The Sorry Eye (wyd. własne, 2011)

Chociaż zespół nie nagrywał płyty u Josha Homme'a na pustyni Mojave, to... nad Bałtykiem też jest sporo piasku!

Pomorzanie: Mocne uderzenie EP (wydanie własne, 2011)

Polski bigbit powraca. Bez wykrzyknika, bo powraca pomału już od lat, przemycany przez coraz większą liczbę zespołów (Pawilon, Muzyka Końca Lata i inne). Wynika to chyba z większego zainteresowania przeszłością, poszukiwania własnych korzeni, co przekłada się na również na poszukiwanie zapomnianych dźwięków, przy których bawili się nasi rodzice.

Świąteczne lizaki – wygraj płytę The Lollipops

Mamy dla Was dwie płyty Hold!, ufundowane przez wydawcę - Polskie Radio. Aby je zdobyć, trzeba wykonać dwa proste zadania:

1. Napisz, na której składance WAFP (podaj jej numer) znalazła się piosenka Lollipops i jaki nosiła tytuł oraz jaki jest jej obecny tytuł, pod którym występuje na płycie Hold!
2. Napisz, gdzie powinien wystąpić zespół The Lollipops i dlaczego właśnie tam?

Wasze propozycje umieścimy w poście z rozwiązaniem konkursu – być może Lizaki uwzględnią je w swoich planach koncertowych :)

Jedna z nich może być Twoja!

Odpowiedzi prosimy przesyłać mailowo na adres: wearefrompoland@gmail.com. Czekamy do końca tygodnia!

Kyst: Waterworks (Antena Krzyku, 2011)

Krytyczne głosy o debiucie Kyst łatwo zrozumieć. Cotton Touch był płytą zupełnie nieużytkową. Nie pasowała do alternatywnych parkietów, domowych prywatek i studenckich list przebojów. Nie dało się przy niej zanucić, potupać nogą i zaczesać grzywkę. Nawet smutek nie wychodził - ciężko się było utożsamić z ekipą Tobiasza Bilińskiego w trudnych chwilach. Nuda, po prostu nuda.

Obserwator: Magnificent Muttley

Po raz kolejny trzech młodych chłopaków udowadnia, że gitara, bas i perkusja plus dobry głos to jest właśnie to, o co chodzi w rocku. A że rock ssie? Kogo to obchodzi, gdy się ma takie refreny jak ten w Phenomenlike.

TRYP: Kochanówka (Qulturap, 2011)

Mogłoby się wydawać, że po wydaniu Pożegnania ze światem, Marcin Pryt usunie się w cień, by nasiąknąć nowymi pomysłami na teksty. Nic bardziej mylnego. Szef 19 Wiosen jest wciąż na fali wznoszącej i nic nie zapowiada kryzysu.