26 grudnia 2010
Kristen: Western Lands (Lado ABC, 2010)
Podróż po zachodnich, postindustrialnych rubieżach Polski z mistrzami wytopu melodii z noise’owej melancholii.
Western Lands ukazują zespół skoncentrowany na szczególe. W utworach pozbawionych pełniącej rolę porządkującą melodii muzycy starają się detal po detalu odtworzyć emocje i wrażenia związane z (wyimaginowaną? rzeczywistą?) podróżą po kresach zachodnich naszego kraju. Rozsypujące się pod wpływem czynników atmosferycznych, rdzewiejące w zapomnieniu stalowe konstrukcje (Western Lands z elektroniką Etama Etamskiego). Miarowy stukot kół pociągu na spojeniach szyn (The Loot). „Odgłos” spadającej gwiazdy, obserwowanej z jakiegoś zagubionego wzgórza (Una Estrella Fugaz). Nerwowy rytm wielkiego miasta (We Want To Weave A Pattern)... Być może zresztą muzycy mieli na myśli coś zupełnie innego. Nieważne. Ważne, jakie obrazy wywołują te dźwięki w głowie słuchacza.
To głównie muzyka instrumentalna, post rock z nie do końca oczywistymi odniesieniami do noise’u i gitarowej alternatywy spod znaku Sonic Youth. Od czasu do czasu pojawi się zarys melodii, trafi się kawałek zaśpiewanego lub zadeklamowanego tekstu (We Want To Weave A Pattern, Down Underground). Pozornie nic się tu nie dzieje, warto jednak wsłuchać się uważnie – kompozycje kryją wiele ukrytych skarbów. Nie mówię tu o tak oczywistych rzeczach, jak kakofoniczne partie instrumentów dętych w The Loot. Taki Clint Westwood zaskakuje całą gamą brzmieniowych odcieni, gitarowym motywem pożyczonym od Friends Of Dean Martinez, potężnymi tąpnięciami basu...
Pora wspomnieć o najbardziej chwytliwym nagraniu, Firework. Śpiew ptaków, uroczy temat gitary i wokal Fabiana Fenka z niemieckiego zespołu Bodi Bill jako żywo kojarzą się z wczesnymi dokonaniami... King Crimson. Ciekawe, czy była to świadoma inspiracja, czy „tak po prostu wyszło”?
Zachodnie Krainy Kristen wymagają od podróżnika sporej cierpliwości i wytrwałości. Spośród nieciekawego, spowitego węglowym pyłem krajobrazu czasem wyłania się prawdziwie magiczne miejsce, dla którego warto było zarwać noc w nieświeżym składzie PKP. [m]
Firework:
Strona zespołu: http://www.myspace.com/kristenband
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Julia Marcell w niedawno opublikowanym wywiadzie wyznała, że proces powstawania jej najnowszej płyty polegał nie tyle na dodawaniu smaczków...
-
WAFP! z dumą przedstawia: 01. Girls Overcome By Satan : Girl Overcome By Satan/ We Love Hair Police Since We Were Six EP - więcej 02. D...
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie ...
-
Czasem trafiasz na muzykę, która bez ostrzeżenia wali cię prosto w splot słoneczny. I widzisz Wielki Wóz, i Mały Wóz, i inne gwiazdozbiory....
-
Kiedy czytam niektóre komentarze dotyczace drugiej płyty Marii Peszek, mózg mi się lasuje, a resztki włosów na głowie stają dęba. Część nasz...
-
Ledwo skończył się tegoroczny, a my już myślimy o następnym. Pomarzyć zawsze można, dlatego wspólnie stwórzmy listę wykonawców, których chci...
-
Miałem okazję uczestniczyć w koncercie NAO w Sopocie podczas ich występu obok Tides From Nebula. Nie zachwyciłem się. Niknący i niezrozumia...
-
To nie jest płyta przełomowa. Więcej, operuje w raczej dobrze znanych nam klimatach brzmieniowych. Ale co mnie to obchodzi – tego chce się ...
-
Ten zespół obserwuję już od pewnego czasu, od dość dawna przymierzając się do napisania o nim kilku zdań. Niedawno pojawiły się na majspejsi...
-
Podobno rezygnują z nagrywania płyt pod szyldem Cool Kids Of Death. Dobrze, że żegnają się z fanami tak udanym albumem. Mają chłopaki jaja....

zdecydowanie najlepsza polska płyta 2010! Światowy poziom
OdpowiedzUsuń