14 lipca 2016
Queer Resource Center: Meeting New People (Antena Krzyku, 2016)
Debiut QRC jest jak jego okładka – bez podtekstów, tylko dobra zabawa.
Kiedy pojawili się w 2014 roku z czteropiosenkową EP-ką, od razu podbili serca wafpowych redaktorów, czego efektem był Panikarz w kategorii małych płyt. Na pełnoprawny debiut przyszło nam trochę poczekać, ale warto było.
Trzydzieści minut czystej energii i świetnej zabawy. QRC beztrosko eksploatują zmurszały podgatunek dance punka, jakby wciąż trwała pierwsza dekada XXI w. W ich piosenkach jest mnóstwo bezpretensjonalnej łupanki, prostej i hałaśliwej, nierzadko podrywającej do tańca. Całość, zmasterowana przez niezmordowanego Michała Kupicza, brzmi bardzo soczyście i nie zawiedzie fanów gitarowego brudu, wypukłego basu i szczeniackiego wokalu. Kuba Czubak wszystkie swoje teksty wykrzykuje przez specjalny przesterowany filtr, co przywodzi na myśl pierwsze płyty The Strokes, na których również trudno było odgadnąć prawdziwą barwę głosu Juliana Casablancasa.
Kawałki znane z EP-ki poddano nienachalnej obróbce, tak aby wpasowały się w świeższe nagrania. Nie straciły przy tym ognia i zamiatają jak wcześniej, z genialnym McNultym na czele. Te nieznane wcześniej piosenki również robią dobrą robotę. Kapitalne refreny zdobią praktycznie wszystkie. Uwielbiam, gdy Czubak wywrzaskuje z lekkim fałszem Well, it’s just my curiosity for life, nie mogę się oprzeć ulicznej zadziorności Cyborga (rozwalający drugi głos), skaczę jak szalony w rytm tanecznego Home, wyśpiewuję szydercze All eyes for him! z jak rozumiem autobiograficznego Ex-Manager i odpływam przy refrenie króciutkiego Sensitive Bastard (My God it’s almost perfect with a girl like you). Jak widać piosenki QRC są proste jak budowa cepa i nikomu nie sprawi trudności wydzierać się razem z zespołem na koncertach.
Płyta petarda - wiem, brzmi zgredowato, ale Boże, dzięki ci za takie zespoły, bo na samym xanaxie długo bym nie pociągnął. [m]
Strona zespołu: https://www.facebook.com/qrcwarsaw
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Najczęściej czytane w ciągu ostatnich 30 dni
-
Ledwo skończył się tegoroczny, a my już myślimy o następnym. Pomarzyć zawsze można, dlatego wspólnie stwórzmy listę wykonawców, których chci...
-
To nie jest płyta przełomowa. Więcej, operuje w raczej dobrze znanych nam klimatach brzmieniowych. Ale co mnie to obchodzi – tego chce się ...
-
WAFP! z dumą przedstawia: 01. Girls Overcome By Satan : Girl Overcome By Satan/ We Love Hair Police Since We Were Six EP - więcej 02. D...
-
Lata 80. w polskiej muzyce popularnej są jak przybrzeżne wody najeżone rafami i niebezpiecznymi szczątkami rozbitych statków. Żeglowanie ...
-
Ostatnio dwie sprawy zaprzątają mi myśli, te związane z szeroko pojętą muzyką vel kulturą. Pierwsza z nich szczególnie drażniąca. Trójko, ko...
-
Młody warszawski zespół, który już został okrzyknięty sensacją i (kolejną) nadzieją polskiej sceny alternatywnej. Zastanawiające, co było pr...
-
Tytuł może i kiczowaty, może i pompatyczny, ale idea chyba niegłupia - co powiecie na stworzenie listy najlepszych polskich płyt alternatywn...
-
Tajemniczy zespół grający fajne, bezpretensjonalne piosenki, od których nie można się uwolnić.
-
To, co nie do końca udało się Vermones, Sex Architects osiągają bez trudu.
-
Mimo że rok 2009 powoli odchodzi w przeszłość, ciągle jeszcze skrywa nieodkryte skarby, które sprawiają, że nie możemy o nim zapomnieć. Oto...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz