pAMBUK Patrzę w twe wnętrze EP (wyd. własne, 2011)

Dwa lata czekania na nowy materiał. Krakowianie nie rozpieszczają nas nagraniami. Miejmy nadzieję, że ta wcale niekrótka EP-ka jest tylko wstępem do głównego dania, czyli drugiego albumu.

Kwartet pod wodzą wokalisty i basisty Mateusza Bobka ma jakiegoś wielkiego pecha do brzmienia. Na debiucie nie należało do najlepszych i przy okazji nowych nagrań również coś poszło nie tak. Problem leży po stronie gitary Dominika Fijasia – gdy tylko włączy przester, gitara zagłusza wszelkie inne dźwięki, łącznie z wokalem. Przypadłość ta najbardziej dotknęła utwór Pierwszy – paradoksalnie najlepszy kandydat z dotychczasowego repertuaru do miana przeboju. To jest naprawdę dobry, melodyjny kawałek, ale rycząca gitara psuje efekt. Może da się to jeszcze poprawić, na nowo zmiksować? A teraz w ciszy/ Przez wieczór przetacza się – miłość/ W arteriach. Jest w tym coś, choć tekstowo Mateusz nie błyszczy jak na debiucie. A może to wina gorszego odbioru słów ze wspomnianego wyżej powodu? Smutny J. to instrumental, który rozkręca się w bólach, jakby przez pierwszą minutę zespół próbował uparcie zacząć tę samą zwrotkę w oczekiwaniu na wokal. Dobrze, że w końcu udaje im się dotrzeć do ładnego finału, ozdobionego urokliwą partią klawiszy. W Pociągu wreszcie pojawia się charakterystyczna pambukowa mieszanka gitary z analogowym syntezatorem. Mam też wrażenie sporej inspiracji dokonaniami kolegów z New York Crasnals. Ciągle jednak doskwiera brak wpadających w ucho melodii. Sytuację ratuje świetny numer zamykający. Na wylot leniwie roztacza swoje uroki – dostojny temat przewodni, klimatyczne fragmenty z wyciszoną gitarą, gdzie wreszcie można docenić pracę sekcji rytmicznej, wpadająca w ucho linia wokalu. I oczywiście hałaśliwy, przenikliwy finał.

Z tym, że to wcale nie był koniec. Jako bonus track zespół serwuje nagrany na żywo utwór tytułowy. I tu niespodzianka, gdyż Patrzę w twe wnętrze, monumentalny postrockowy snuj z obowiązkową końcową eskalacją zgiełku - brzmi naprawdę znakomicie! Każdy instrument jest doskonale słyszalny, selektywny, dynamiczny dźwięk daje wreszcie pojęcie o mocy muzyki pAMBUka. Nie można było nagrać tak wszystkiego? [m]



Strona zespołu: http://pl-pl.facebook.com/pAMBUK.band

Przeczytaj też: pAMBUK LP