Dwójka Guantanamo Party Program to swoista kontynuacja wcześniejszej twórczości – tak w warstwie muzycznej, jak i lirycznej. Fani starszych dokonań Cult Of Luna na pewno nie będą zawiedzeni.
Ta płyta jest właśnie tym, co przekonało mnie do post-metalu. Co sprawiło, że mogę tej muzyki słuchać bez obrzydzenia, przewijania utworów i wyłączania płyt w połowie. I choć członkowie kapeli twierdzą, że grają apokaliptyczny hard core (czymkolwiek to jest), ciężko nie wyczuć inspiracji.
Muzyka na tym albumie jest piekielnie ciężka. Wolne tempa i nisko strojone gitary w połączeniu ze sprzężeniami tworzą definitywnie postapokaliptyczny klimat. Teksty traktują głównie o relacjach międzyludzkich. Mimo że, jak śpiewał swego czasu Ostrowski, poezja jest nie dla mnie, to teksty Guantanamo Party Program wydają mi się być niezwykle poetyckimi - lecz raczej spod znaku Baudelaira czy Verlaine'a.
Brzmienie drugiego LP chłopaków z Wrocławia jest nieco brudniejsze i mniej klarowne niż na splicie z We Are Idols. Albo niżej się stroją, albo podbili sobie basy na nową płytkę. W każdym razie – wzbudza to jeszcze większy niepokój. Najmocniejsze punkty płyty to definitywnie Stare fotografie i najdłuższe na płycie, Bez znaczenia.
Trzeba pamiętać jednak, że nie jest to muzyka dla każdego. Nie znajdziemy tutaj ładnych melodii, czystych wokali. Jak już jednak wspominałem, jeśli ktoś lubi wczesne dokonania Cult Of Luna, czy nieco późniejsze Neurosis, to na pewno spodoba mu się i Guantanamo Party Program. Choć przygodę z tą kapelą polecam zacząć od pierwszej płyty (I). Chłopaki także na początku czerwca wydają splita z polskim, grindcore'owym Suffering Mind. Jest więc na co czekać, bo SM to kolejna polska kapela grająca na poziomie światowym. [Igor Prusakowski]
Strona zespołu: https://www.facebook.com/GuantanamoPartyProgram
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz