The Saturday Tea: Quicksilver Dreams (wyd. własne, 2019)

Następnym razem założę krawat.

Judy’s Funeral: Trzôsk (wyd. własne, 2019)

Bo życie to trzôsk / więc daj głośniej. Wykrzyknik!

Dłonie: Dłonie (Trzy Szóstki, 2019)

Slowcore, to nie brzmi zachęcająco. Nie mam zbyt wielu ulubionych płyt z tego podgatunku. Ale to co zrobiły Dłonie dla jego propagacji w Polsce jest nie do przecenienia!

WaluśKraksaKryzys: MiłyMłodyCzłowiek (Trzy Szóstki, 2019)

Gdyby CKOD mieli zadebiutować w drugiej dekadzie XXI wieku, brzmieliby jak WKK.

Guiding Lights: OK For Now EP (wyd. własne, 2019)

Życzyłbym sobie, żeby zespół okrzepł i zaczął tworzyć z trochę większym namysłem. Nawet, gdyby to musiało potrwać trochę dłużej. Poczekam. Napisałem tak w podsumowaniu recenzji albumu New Ways To Feel Bad, w marcu 2017 roku. Poczekałem.

Mnoda: Za późno ( D.I.Y Koło Records + Extinction Records, 2019)

Post-punkowe trio z Poznania zachciało o sobie przypomnieć po sześciu latach fonograficznej nieobecności. Pewnie dla nich już za późno, by stawać w szeregi młodej, świeżej krwi. Niemniej jednak Za późno jest albumem potrzebnym.

Caren Coltrane Crusade: Potwór (Lynx Music, 2019)

Pamiętacie pierwszą płytę gdyńskiego tria? The Bell ukazał się cztery lata temu i w większości recenzji podstawowym „zarzutem” było stwierdzenie, że wokalistka Marzena Wrona śpiewa pod wielkim wpływem Bjork. Cóż, zespół pokazując światu Potwora musiał stawić czoła kolejnej fali porównań.

Behind Thin Walls: First Riot EP (wyd. własne, 2019)

Czasy mamy tak pojebane, że z jednej strony mamy ludzi prawdziwie zdesperowanych, walczących o przetrwanie bez dachu nad głową, a z drugiej spasione kocury toczące wyimaginowane, pełne złośliwych gazów bojowych bitwy w Internecie.