Obserwator: Futuristen

Choć pochodzą z Poznania, brzmią jakby byli z Łodzi. Głośno, buntowniczo, coolkidsowo. W dodatku mają program ideowy!

Nie całkiem swój własny – Futuristen, jak nazwa wskazuje, mocno inspirują się futuryzmem, prądem artystyczno-ideowym z początku XX wieku. O tym, że chłopcy uważali na lekcjach polskiego, świadczy choćby ten cytat: wojna jest jedyną higieną tego świata. Coś wam to przypomina?

Swoją muzykę określają jako post punk i electro punk. Słychać tu sporo CKOD – nie tylko w aranżacjach nasączonych elektroniką i syntezatorami, przede wszystkim w wokalizach Bartka Juriewicza – krzykliwych, aroganckich melorecytacjach. Może i tych punktów stycznych z twórczością CKOD jest zbyt wiele, ale... to nie przeszkadza. A to dlatego, że Futuristen mają pomysł na swoje granie. I wychodzi im to całkiem dobrze. Kompozycje nie rażą monotonią, sporo się tu dzieje, słychać też umiejętności i kombinowanie. Weźmy Panią Sharewere: przemyślane partie klawiszy, które ewoluują wraz z rozwojem kompozycji, ujadająca gitara, no i to załamanie riffu następujące w końcówce refrenu – naprawdę kopie! Pokolenie Pepsi kopie jeszcze mocniej. Kapitalne jest to jękliwe tło refrenu i agresywne wejścia klawiszy. Im dłużej słucham, tym bardziej wsiąkam w klimat. I jeszcze Ręce w kieszeniach – szybkie, electropunkowe tempo, dużo brudu i to uderzenie industrialnej ściany dźwięku jakby z Millennium Killing Joke.

Teksty. Jeśli ich autor sądzi, że wywoła ferment na miarę Generacji Nic, to jest w błędzie. To już było, to się opatrzyło. Ale teksty są dobre. Świadczą o pewnej wiedzy historycznej, do tego są naprawdę nieźle napisane, nawet jeśli częściowo składają się z cytatów. W Pokoleniu Pepsi narrator kreśli anarchistyczną wizję nowej szkoły: Na plastyce proszę robić swoje, sztuka jest ważna/ A piękno twarze ma trzy/ Tylko walka jest piękna, i prędkość jest piękna/ I piękne są jeszcze maszyny. Jednocześnie likwidujemy ortografię, religię (zamiast niej kult elektryczności), a historię piszemy od nowa. Klasyczny manifest futurystów! W utworze Ręce w kieszeniach podmiot liryczny w swojej arogancji posuwa się jeszcze dalej: Jestem młody, genialny i z głową ku górze/ I góry przenoszę i sam jestem górą/ I patrzę się z góry i śmieję się głośno. W Pani Sharewere tekst zgrabnie operuje informatyczną nowomową: Chcę łamać twoje kody/ Chcę wszystkie twoje funkcje/ Chcę ciebie w pełnej wersji. Może nie każdego przekonuje taka internetowa metaforyka, ja jednak lubię doszukiwać się ludzkich emocj w ciągach zer i jedynek.

Futuristen zapowiadają się ciekawie. Czekam na więcej. [m]

Strona zespołu: http://www.myspace.com/futuristen

Demo do pobrania z naszego działu download.