Zabrocki: 1+1=0 (Kayax, 2015)

Pop nieoczywisty, pop szalony, pop inteligentny. To tak się da?

Leman Acoustic: Sadness Of Daydreaming (wyd. własne, 2015)

Marcin Kupka wyrasta na polskiego odpowiednika Damiena Rice'a. Sadness Of Daydreaming to jeszcze nie poziom O, ale momenty są.

Nac/Hut Report: Schism No Symmetry (Double Hallucinative, 2015)

Piękno w jazgocie.

Rysy: Traveler (U Know Me, 2015)

36 minut bardzo dobrej elektroniki.

Pure Phase Ensemble 4: Live at SpaceFest! (Nasiono Records, 2015)

Najbardziej udana płyta efemerycznego projektu Pure Phase Ensemble. Aż szkoda, że ten skład nie ma szansy na stałą współpracę i wydawanie studyjnych albumów.

Huta Plastiku: Huta Plastiku EP (wyd. własne, 2015)

Udane połączenie cold i new wave z post punkiem i odrobiną Janerki.

Test Prints: Always The Same EP (Soup Bob, 2015)

Dziesięć minut – tyle potrzebują Joanna, Łukasz i Maciek na rozkręcenie najlepszej indierockowej imprezy w kraju.

Juho The Panda: Suburbs (wyd. własne, 2015)

Niczym samotny kowboj, Filip Daca rejestruje najlepszy post rockowy album tego roku.

Tania O: Kometa EP (Crunchy Human Children Records, 2015)

Jak dobrze, że Tania O zdecydowała się śpiewać po polsku.

Kobiety: Podarte sukienki (Thin Man Records, 2015)

Pop kontra psychodelia i bigbit. Kobiety ciągle w formie.

Destructive Daisy: Ophelia's Dream (Megatotal, 2015)

Wreszcie w Polsce coś porządnego z nurtu riot grrrl! Ciekawe nawiązania do L7 i Hole! Takie wykrzykniki pojawiły się trzy lata temu w recenzjach z okazji pierwszego uderzenia dziewczyn z Gdyni. Teraz czas na uderzenie drugie. A raczej mocniejszy klapsik.

Klisza: Kiedy chcesz EP (wyd. własne, 2015)

Kelner, ta zupa jest całkiem zimna.