Major Kong: Doom For The Black Sun (wyd. własne, 2012)

Gęste, muliste brzmienie, nisko nastrojone gitary, wolne tempa i brud. Znów instrumentalnie, ale tym razem bez skojarzeń z Comą…

Po obiecującej EP-ce Orogenesis z kwietnia 2011, Major King od razu zabrał się do realizacji pierwszego, pełnometrażowego albumu. Doom For The Black Sun miał swoją premierę 12 marca, a brzmi jakby został wyciągnięty z kapsuły czasu zakopanej w późnych latach 70. XX w. Skojarzenia z Black Sabbath oraz ich późniejszymi wyznawcami, Kyuss czy Kylesą, są jak najbardziej na miejscu.

W otwierającym płytę IDDQD wita nas powolne tempo i brudne doomowe gitary, które wżerają się w mózg i nie pozwalają się oderwać od głośnika. The Swamp Altar to nadal wolne tempo i brudne gitary, jednak wygrywające bardziej melodyjne riffy, pachnące stonerem i ciężkim southern rockiem przypominającym twórczość szwedzkiego Langfinger. Jedenaście minut niesamowitego klimatu i płynących w przestrzeni zwolnień w stylu Hawkwind - tego można się spodziewać w najdłuższym i bodaj najlepszym na płycie Primordial Gas Clouds. Świetnie wypada też numer kolejny, pełen fenomenalnych psychodelicznych dźwięków, Acid Transmission. Do ociężałych, bardziej doomowych klimatów wracamy w przedostatnim Witches On My Land, który (podobnie jak The Swamp Altar) również pamiętamy z Orogenesis. Zamykający album Demolition Whale to esencja brudnego hard rocka w stylu lat 70.

Doom For The Black Sun przynosi solidną dawkę brutalnego grania dla twardych facetów. Płyta idealna do przemierzania słynnej Route 66 muscle carem czy motocyklem, obowiązkowo Harleyem-Davidsonem. Lubelski Major Kong udowadnia, że potrafi przykuć uwagę słuchacza magnetyczną siłą transowych kompozycji, znakomicie obywając się bez wokalu. [lupus]



Strona zespołu: http://www.facebook.com/majorkong666